Vuurstaartlabeo (Epalzeorhynchus bicolor)


Eén van de mooiste franjelipbarbelen is de vuurstaartlabeo. De franjelipbarbelen houden in de regel van een beplant aquarium. Een aantal soorten zijn geschikt voor het gezelschapsaquarium, een deel is echter niet geschikt vanwege hun vechtlust. Dit geldt ook voor de vuurstaartlabeo. Hoewel deze vis ongeveer 13 centimeter groot wordt, kan ze niet in een kleine gezelschapsbak worden gehouden. Kleine vissen zullen voortdurend opgejaagd worden. De vissen zijn ook geschikt voor een Aziatisch biotoopaquarium. Desalniettemin is de vis een prachtige vis voor een groter aquarium. De mooiste exemplaren zijn zij die een diepe zwarte lichaamskleur hebben en een felrode staart. Deze twee kleuren hebben de vis de aanduiding ‘bicolor’ opgeleverd. Zodra ze zich niet lekker voelen dan zullen de intense kleuren verbleken. De vuurstaartlabeo komt van oorsprong uit Thailand. Daar leven ze in de relatief snelstromende wateren.

Aquarium

   
Klik voor een grote foto
De vuurstaartlabeo moet in een ruim aquarium worden gehouden. Een aquariumlengte van 100 centimeter is wel het minimum. De vis is territoriumvormend en kan niet samen worden gehouden met soortgenoten: ze zullen net zolang met elkaar vechten tot er één sneuvelt. Ze moeten als solitair worden gehouden, in een aquarium waar robuuste vissen leven. Als het aquarium groot genoeg is kunnen er echter ook kleinere scholenvissen bij, mits deze in een grote school worden gehouden. Overigens is het wel mogelijk om meerdere vuurstaartlabeo’s samen te houden. Er moet dan sprake zijn van een groot aquarium en een grote groep. Binnen de groep zal dan een rangorde ontstaan, waarbij één vuurstaartlabeo de leider zal worden. Wel moeten er dan voldoende schuilplaatsen zijn om het ontstaan van de rangorde geen dodelijke gevolgen te laten hebben.
De vis stelt een stroming zeer op prijs. Ook willen ze graag veel beplanting. De optimale temperatuur voor de vuurstaartlabeo ligt rond de 25°C. Het water is het beste wanneer het licht zuur is (pH iets onder de 7) en middelhard. Ze zijn eigenlijk geen bewoners van een specifieke waterlaag: ze doorkruisen alle lagen op zoek naar voedsel. Daarbij maken ze gebruik van hun onderstandige bek, waar ze als het ware alles mee afgrazen.



Geslachtsonderscheid

   
Klik voor een grote foto
Het is niet eenvoudig om het verschil tussen een mannelijke en een vrouwelijke vuurstaartlabeo te ontdekken. Bij volwassen exemplaren is te zien dat de vrouwtjes dikker zijn en minder intense kleuren hebben dan de mannetjes.



Kweek

   
Klik voor een grote foto
De kweek is moeilijk doordat de vissen moeilijk samen te houden zijn. Bekend is dat de vissen broedzorg vertonen: het mannetje bewaakt en beschermt de eitjes en de jonge visjes. De diepe zwarte kleur ontwikkelt zich pas in de latere groeifasen. De kweek gebeurt nog voornamelijk in de grote vijvers in Thailand, waarna de dieren geïmporteerd worden in Nederland.



Voedsel

   
Klik voor een grote foto
De vuurstaartlabeo is een echte alleseter. Ze eten graag levend en diepvries voer. Droogvoer (zoals vlokvoer) wordt echter ook aangenomen, evenals voedertabletten. Ze ruimen de voedselresten die overblijven op en zijn daardoor nuttige bewoners. Wat niet mag ontbreken op het voedselmenu is plantaardige kost. Ze eten graag wat algen, u kan ze verder bijvoeren met bijvoorbeeld geblancheerde sla.






Geschreven door Meloeno. Foto's zijn ook van Meloeno.
Je kunt op ons forum reageren op dit artikel.